Elke duiker die wekelijks in het zwembad traint wordt geconfronteerd met apnea, ofwel het onderwater blijven op één ademteug. Enkele lengtes onder water of een stilstaande apnea van 30 seconden, het zijn zowat de standaard oefeningen die wekelijks aan bod komen. Maar er zijn ook gevaren aan verbonden, daarom doe een apnea nooit alleen.

Vooraleer een apnea te beginnen, breng je jezelf tot rust en ga je je op de ademhaling concentreren. Afhankelijk van je persoonlijk hyperventilatietijd ga je beginnen te hyperventileren. De laatste 10 seconden voor de oefening ga je je ademhaling vertragen, zodat je tijdens de laatste 5 seconden nog éénmaal in- en uitademt. Zo zijn je longen leeg vlak voor de duik, je ademt goed in (maar ook niet te overdreven) en laat je zakken.

Deze (hyper)ventilatie heeft tot doel zoveel mogelijk CO2 te elimineren en daardoor de ademreflex uit te stellen.

Je persoonlijke hyperventilatietijd. Elke persoon heeft andere limieten, daarom moet je voor jezelf bepalen wat de tijd is die jij zelf nodig hebt om je voor te bereiden op een apnea. Je kan heel eenvoudig zelf bepalen wat deze tijd is, houd een plastic zakje bij hand om in te ademen moest je niet meer uit de hyperventilatie raken.

• Start de chrono en begin heel diep in en uit te ademen
• Stop de chrono en regulariseer de ademhaling van zodra je de eerste symptomen van echte hyperventilatie begint te voelen: ijl gevoel in het hoofd, tintelingen in lippen, handen, vingers.

• Adem langzaam en voortdurend uit
• Concentreer je op iets externs
• Span en ontspan je buikspieren
• ...

Het lijkt raar, maar het grootste gevaar van apneas schuilt in het einde ervan. Door het uitstellen van de ademreflex en het elimineren van de CO2 voor de oefening, misleiden we ons lichaam. Na de apnea kan er een Shallow Water Blackout optreden.

De trigger voor onze ademhaling wordt veroorzaakt door het bereiken van een bepaald niveau aan CO2 in de longen. Doch doordat wij gaan hyperventileren voor de duik, hebben wij relatief meer zuurstof mee. Het lichaam zal daardoor de ademreflex uitstellen en het kritische niveau zal door het lichaam pas later herkent worden. Hierdoor ontstaat hypoxie, of een tekort aan zuurstof, wat kan lijden tot duizeligheid en zelfs verlies van het bewustzijn.