|
Eén van de mooiste, maar tegelijk
ook wel vreemde, dieren die je langs
de koraalriffen regelmatig tegen het
lijf zwemt is de zeeschildpad. Het lijkt
wel of ze je voorbij vliegen, met hun
voorpoten die op vleugels lijken. De
ontmoeting met dit dier doet je dromen
van vrijheid … maar wisten jullie
dat deze dieren afstammen uit de tijd
van de dinosauriërs ?
Er bestaan 265 soorten schildpadden,
hiervan leven er 7 in de zee :
- Soepschildpad of groene zeeschildpad
— rond de evenaar
- Lederschildpad — van de tropen
tot in koud water
- Karetschildpad — bij koraalriffen
- Dikkopschildpad of onechte karetschildpad
— in koelere zeeën
- Flatback zeeschildpad — bij
Australië
- Olive Ridley dwergschildpad of Warana
— wereldwijd
Kemps Ridley zeeschildpad —
Golf van Mexico
Schildpadden zijn reptielen, koudbloedig
en leggen eieren. Zij hebben een opvallende
huid, bestaande uit schubben van hoorn
met daaronder een laag van bot, deze
twee vormen samen het schild. twee vormen samen het schild.
“Zo traag als een schildpad”,
dat wordt heel vaak gezegd, doch een
groene zeeschildpad bijvoorbeeld haalt
snelheden tot 35 kilometer per uur.
Men kan nog moeilijk zeggen dat dit
traag is. Met zijn lange, op roeispanen
gelijkende, voorpoten kan ze veel kracht
zetten. Hun schild is ook meer gestroomlijnd
dan bij hun broertjes op het land. In
tegenstelling tot landschildpadden zijn
ze niet in staat hun kop volledig in
te trekken.
Verschillende soorten, verschillende
leefgebieden … logischerwijze
dus ook verschillende leefgewoontes.
Zo halen ze hun voedsel allemaal uit
de zee, maar de ene eet graag oesters,
de andere duikt naar diepere wateren
om kwallen te vinden en de voor ons
meest bekende, de karetschildpad eet
sponzen die op de koraalriffen groeien.
Alleen de groene zeeschildpad is ‘vegetarisch’,
zij eet geen andere dieren en voedt
zich met planten en zeegras.
Zeeschildpadden komen alleen aan land
om hun eitjes te leggen, zij leggen
hiervoor tot 100.000 km af, naar het
strand waar zij zelf geboren werden.
Het is een moeilijke taak, een zeeschildpad
kan nl. moeilijk lopen. De vrouwtjes
graven een kuil waarin ze hun op kleine
pingponballetjes lijkende eitje leggen.
Per keer leggen zij gemiddeld 100 eitjes,
dit aantal kan oplopen tot 200 stuks.
De zon doet het verdere broedwerk en
bepaalt ook of er jongens dan wel meisjes
uitkomen. Hoe warmer, hoe meer meisjes.
Na 55 tot 75 dagen komen de eitjes uit,
eens donker, zetten de kleintjes het
op een lopen naar de zee. Degenen die
het halen leven er van kleine zeedieren
of zijn zelf voedsel voor andere zeedieren
of vogels. Van de duizenden jonge schildpadjes
worden er maar enkele volwassen, wat
minstens 10 en soms wel 50 jaar duurt.
Zij hebben dan toch nog een lage tijd
voor de boeg, want zeeschildpadden kunnen
meer dan 100 jaar oud worden.
|